نوشته‌های تازه

 

  • 1-وجود خلق افسرده در بیشتر روز و در بیشتر روزها به مدت حداقل دو سال.
  • ۲-در حالت افسردگی دو یا چند مورد از نشانه‌های زیر وجود دارد:

    • کم اشتهایی یا پِر اشتهایی.
    • بی خوابی یا کم خوابی.
    • کمبود نیرو یا احساس خستگی.
    • عزت نفس پایین.
    • تمرکز کم یا اشکال در تصمیم گیری.
    • احساس درماندگی.
    • سردرد، گرفتگی عضلات یا مشکلات گوارشی.
  • ۳-طی یک دوره 1دو ساله آشفتگی (یا یک ساله در مورد کودکان و نوجوانان) شخص اصلاً به مدت بیش از دو ماه در یک نوبت بدون نشانه‌های موجود در ملاک‌های بند یک و دو هست.
  • ۴-در طی دو ساله آشفتگی (یک ساله در مورد کودکان و نوجوانان) دوره افسردگی عمده وجود نداشته است.
  • ۵-هرگز یک دوره مانیک، یک دوره مختلط، یا یک دوره هیپومانیک وجود نداشته و هرگز ملاک‌های تشخیصی اختلال ادواری خویی وجود نداشته‌است.
  • ۶-این اختلال هرگز در طی یک دوره اختلال روان پریشی مزمن، مثل اسکیزوفرنیا یا اختلال هذیانی پیدا نمی‌شود.
  • ۷-نشانه‌ها، پریشانی یا اختلال قابل ملاحظه بالینی را در کارکرد اجتماعی، کاری، یا بقیه زمینه‌های مهم کارکرد باعث شده اند

 

دیدگاه خود را در کادر زیر بنویسید